|
بارها دیده ایم که برای انجام کاری به سازمان یا اداره ای مراجعه می کنیم و با جمله دلنشین " برای نماز رفته اند مواجه می شویم" نکته جالب اینجاست که اعتراض به این موضوع سبب ایراد تهمتهایی می شود که می تواند کار جدی دست معترض دهد. در سال 1362 میرحسین موسوی نخست وزیر وقت طی نامه ای از حضرت آیت الله خمینی (ره) در این مورد سه استفتا (سوال) نموده اند که در جای خود جالب است و جالب تر از سوالها جواب های محکم حضرت آیت الله است که به نظرم باید تکلیف موضوع را تا همیشه روشن می کرد. اما حیف و صد حیف که آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت: «بسمه تعالی» محضر مبارک بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، حضرت آیتالله العظمی امامخمینی- مد ظله العالی-
بعد از درود و سلام بیپایان، از آنجا که در بعضی از شعبات بانکها و ادارات، انجام فریضه نماز به صورت جماعت به هنگام وقت فضیلت موجب سوءاستفاده و یا اضرار به بیتالمال میگردد لذا سوالات زیر در این رابطه مطرح است:
1- در صورتی که نماز جماعت در اول وقت باعث افت تولید یک کارخانه شود و یا اختلالی در امر تولید به وجود آورد، آیا مسئول کارخانه میتواند از کارکنان بخواهد تا نماز را بعد از اتمام کار بخوانند؟
2- اگر از بخشنامه دولت مبنی بر اقامه نماز جماعت در شعبهای از بانکها و یا ادارات سوءاستفاده شود و کار مردم تعطیل گردد، آیا میتوان اقامه نماز را به اتمام وقت اداری که حدود ساعت 2 بعدازظهر است محول کرد؟
3- آیا دولت مجاز است که در صورت مشاهده اضرار به بیتالمال و یا وهن حیثیت جمهوری اسلامی به علت سوءاستفاده عدهای، به صورت موردی نماز جماعت را در اول وقت ملغی نماید؟ (23/7/62 - میرحسین موسوی - نخستوزیر) حضرت امام (ره) نیز در پاسخ استفتاء به آقای «میرحسین موسوی» درباره اقامه نماز جماعت در ادارات فرمودند: "بسمه تعالی" (جواب) 1- باید نماز را بعد از اتمام کار بخوانند و اگر کارخانه دولتی است، مسئول هم نمیتواند اجازه دهد.
(جواب) 2- لازم است پس از وقت اداری نماز بخوانند.
(جواب) 3- دولت میتواند، بلکه در صورت مذکور لازم است الغا کند. روحالله الموسوی الخمینی زمان: 23 مهر 1362/8 محرم 1404
مکان: تهران، جماران
موضوع: فریضه نماز جماعت در ادارات، کارخانهها و بانکها در وقت اداری
مخاطب: موسوی، میرحسین- نخست وزیر * جلد 18 صحیفه حضرت امام(ره) قویا معتقدم موسوی می تواند آن سیره اعلای گم شده در پس سالها را دوباره زنده کند. کاش صبحی بدمد بار دگر تا جهان را پُر میخانه کنیم
|
روزنگار 
