مدتی است که چپ و راست انواع پیامک ها با مضامین مختلف و با استناد به صحیفه نور آیت الله خمینی (ره) از هر دو سوی جنجالهای اخیر می رسد و بعضا مطالبی دارد که کمی هم آدم رو قلقلک میده.

در هر حال چند شب پیش که به اتفاق در حال گشت و گذار درباره سند یکی از همین پیامک ها بودیم ، مطلب جالبی مرا به خود جذب کرد. در مورد آن توضیحی ندارم چرا که خود گویای همه چیز هست:

شهید دکتر علی شریعتی در شام غریبان اباعبدالله و شهدای کربلا می نویسد:

خواهران، برادران!

اكنون شهیدان مرده‌اند، و ما مرده‌ها زنده هستیم. شهیدان سخنشان را گفتند، و ما كرها مخاطبشان هستیم، آنها كه گستاخی آن‌ را داشتند كه ـ وقتی نمی‌توانستند زنده بمانند ـ مرگ را انتخاب كنند، رفتند، و ما بی‌شرمان ماندیم، صدها سال است كه مانده‌ایم. و جا دارد كه دنیا بر ما بخندد كه ما ـ مظاهر ذلت و زبونی ـ بر حسین(ع) و زینب(س) ـ مظاهر حیات و عزت ـ می‌گرییم، و این یك ستم دیگر تاریخ است كه ما زبونان، عزادار و سوگوار آن عزیزان باشیم.